Oddziały VII korpusu przeprowadziły

„Oddziały VII korpusu przeprowadziły po południu szereg ataków czołowych, popartych gwałtownym ogniem artylerii; szczególnie silne ognie zaporowe przeciwnik kładł na rejon Przekopana i na drogi wylotowe z Przemyśla, po obu stronach toru kolejowego. Raz jeden i drugi uderzenia niemieckie załamały się już w ogniu obrony, jednak parokrotnie oddziały nasze musiały wykonywać przeciwuderzenia i wyrzucać przeciwnika z powrotem za San. Dowódca straży tylnej pułkownik Matuszek dawał przykład swym oddziałom przez osobisty udział w kontratakach. Do zmroku Przemyśl został utrzymany w rękach Polaków.
Nie chciałem jednak przeciągać struny i narażać straży tylnej na zagładę. Wiedząc, jak trudne i niebezpieczne było jej zadanie, jak łatwo mogła ona zostać rozbita lub trafić do niewoli, wysiałem w godzinach popołudniowych do Przemyśla generała Dreszera, który od kilku dni przebywał przy armii „Karpaty", skierowany przez Naczelne Dowództwo w charakterze dowódcy dyspozycyjnego. Generałowi Dreszerowi poleciłem zbadać sytuację na miejscu i upoważniłem go do wcześniejszego wycofania straży tylnej, w ostateczności nawet przed nadejściem zmroku. Na szczęście potrzeba taka nie zaszła, więc straż tylna mogła oderwać się od przeciwnika pod osłoną nocy, spokojnie i w porządku.“(1)